Facebook
A A A

Recenzje czytelników

Jeżeli chcą Państwo podzielić się z nami wrażeniami dotyczącymi ulubionych tytułów, zachęcamy do przesłania recenzji.

 

"Purezento" Joanny Bator to pełna uroku opowieść a właściwie bajka, o dziewczynie, która nieoczekiwanie została obdarowana pięknym prezentem w najbardziej gorzkim i beznadziejnym, jak uważa, momencie życia. Ten bajkowy prezent to dar będący zestawem narzędzi do przeprowadzenia koniecznych zmian w życiu, aby zyskało ono sens i pełnię oraz umiejętność otwarcia się na wszelkie doznania.

Bohaterką powieści jest Polka prowadząca kursy języka polskiego dla obcokrajowców przebywających  w Polsce. Mężczyzna, z którym żyła  w wolnym związku zginął nagle zabity przez pijanego kierowcę. Pozostawszy sama z trudem odnajdywała miejsce w świecie w którym żyła dotąd. Udzielając nauki języka miała możliwość kontaktu i zawarcia znajomości z różnymi ludźmi. W taki właśnie sposób poznała Panią Myoko – Japonkę, która po śmierci swojego męża  postanowiła odwiedzić kraje, których języków uczyła się z wielkim uporem. W ten sposób znalazła się w Polsce i zaprzyjaźniła z główną bohaterką.

Trudno książkę Poulain zakwalifikować do określonego gatunku literackiego. Można zobaczyć w niej reportaż z pracy rybaków na Morzu Północnym, ich życia i konsekwencji morderczego wysiłku, obraz zniszczonych, zapyziałych miasteczek rybackich na rubieżach Stanów Zjednoczonych. Jednak nie jest to reportaż ze względu na osobę narratorki, która jest ewidentną częścią i stroną  w tej opowieści.

Autorka książki „ Wielki marynarz”, Catherine Poulain, urodzona w 1960 r. w Prowansji, w wieku 20 lat, opuściła swój dom rodzinny i rozpoczęła samodzielne życie. Uważała, że życie w domu rodzinnym jest nieciekawe i pojechała na Alaskę. Zaczęła tam pracę na statku rybackim. Tę książkę napisała w 2016 r. /mając już 56 lat/ ponieważ chciała podzielić się z  czytelnikami fragmentem swojego życia.

„Wielki Marynarz” to niezwykła opowieść kobiety-rybaka o pracy przy połowie krabów, która była jej pasją i wyborem życia. Napotykając, podczas połowów, przeszkody trzeba było walczyć z nimi i iść coraz dalej stawiając sobie nowe, trudniejsze wyzwania.

Literacka grupa "Zgrzyt" od wielu lat działa w Brzozowie. Poeci starają się realizować założenia nie tylko literackie, ale czysto humanistyczne związane z takimi  wartościami jak tolerancja i szacunek dla współautorów. Biorą czynny udział w spotkaniach autorskich, nierzadko zdobywając laury w ogólnopolskich konkursach. Ważnym aspektem grupy jest fakt, że często dzieli się swoją poezją z różnymi odbiorcami - dziećmi i dorosłymi, "wierząc w sens pisania", jak pisze Anna Ziemba-Lonc we wstępie do Almanachu [2018].

Berthe Morisot była zdolniejsza niż jej siostry, bardzo dumna i skryta. Siostry Berthe chciały wyjść za mąż i rodzić dzieci, a ona dążyła do „bycia sobą w pełni szczerości”. Pozowała Eduardowi Manetowi i w pewnym momencie zaczęła sama malować. . Choć zakochana w Eduardzie,  zdecydowała się poślubić jego młodszego brata, Eugene’a, starszego od niej o 7 lat.. Berthe spędzała  dużo czasu na malowaniu! Po śmierci męża malowała tylko kobiety.

Autorka wielu powieści biograficznych tym razem wzięła na swój literacki warsztat życie kobiety nietuzinkowej - Berthe Morisot, która pochodziła z zamożnego mieszczaństwa francuskiego i w związku z tym wychowywana była na typową jego przedstawicielkę, damę obytą z kulturą i sztuką ale spełniającą się w dobrym zamążpójściu i wychowywaniu dzieci, ograniczoną wszelkimi konwenansami społecznymi, związanymi z jej statusem - zboczyła z utartej zwyczajem ścieżki i wybrała własną drogę.

Masuji Ono – japoński malarz, przeszedłszy na emeryturę, próbuje dokonać rozrachunku swojej przeszłości zawodowej i społecznej, obnażając skrywane skrzętnie dotąd, mniej chwalebne okresy i wstydliwe zachowania. Siłą rzeczy musi przenieść się myślami wstecz  do okresu, kiedy stawiał kroki jako początkujący malarz pod kierunkiem sławnych i znakomitych mistrzów.

Autor na przemian opisuje wspomnienia emerytowanego malarza Masuji Ono sprzed wielu lat, a potem wplata dygresje i opinie innych ludzi. Kazuo Ishiguro ur. W 1954 r. w Nagasaki i od 1960 r. mieszkający w Wielkiej Brytanii, nie może sam pamiętać co się działo na świecie w czasie II wojny światowej.

[1] 2 3 4 5 6 7 8 z 8 następna

Info
Newsletter
By otrzymywać informacje o spotkaniach, imprezach i nowościach w Bibliotece, zachęcamy do subskrypcji naszego newslettera:
Zapisz
Wypisz
Kalendarz
listopad 2018
pn wt śr cz pt so nd
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30