Nie dać się wojnie, czyli być jak Muminki
Gdyby polski rząd rozesłał tę książeczkę zamiast „Poradnika bezpieczeństwa”, być może odnotowalibyśmy nie tylko wzrost kompetencji potrzebnych w obecnych czasach, ale także wzrost czytelnictwa.
Szymon Opryszek w książce „Jak nie dać się wojnie i innym kryzysom. Lekcja z Finlandii” w sposób prosty, konkretny i na poważnie choć nie bez poczucia humoru pisze o tym, jak indywidualnie i zbiorowo przygotować się na kryzysy, które zafundować nam mogą nasze niespokojne czasy. Wybiera się do Finlandii, kraju, który edukację obywatelską oraz gotowość na zło, które „zawsze przychodzi ze wschodu…” ma opanowaną do perfekcji. Czytamy więc i o liście rzeczy niezbędnych do przetrwania (kotivara), i o edukacji od najmłodszych lat aż po późną dojrzałość, o wyczuleniu na dezinformację i tworzeniu więzi społecznych. Autor rozmawia z konkretnymi osobami, przytacza konkretne historie. Nie straszy, ale też nie bagatelizuje – jak Finowie. W książce pojawia się też odniesienie do „sisu” – słowa, które według wielu objaśnia Finlandię, choć ma wiele totalnie różnych definicji, wśród nich na przykład: wytrzymałość i hart ducha w obliczu skrajnych przeciwności, energia, która pochodzi z brzucha, spoiwo społeczne, zapasowy bak paliwa, antidotum na niepokoje, pastylki z lukrecji na stacji benzynowej, nadzieja dla świata. A uosobieniem sisu są… Muminki z Mamą Muminka na czele – spokojną, rozsądną, z całym zapasem potrzebnych rzeczy w maleńkiej torebce. Sisu wynika z wrażliwości, empatii i miłości. Te cechy w połączeniu ze spokojem i rozsądkiem opisują nowe, wrażliwe przywództwo. Ciekawe podejście, prawda? Całość książki uzupełniają wywiady ze specjalistami z różnych dziedzin, dzięki którym poszerza się spektrum wiedzy o tym, o czym w czasie wojny czy kataklizmu warto pamiętać.
Czytałam tę książkę podróżując wzdłuż rosyjskiej granicy, czując dysonans pomiędzy spokojnym nurtem Niemna a niepokojem, który choć niewidoczny, czaił się gdzieś na drugim brzegu. Nie jestem jeszcze jak Mama Muminka, nie mam radia na baterie i zapasu konserw. Ale zapisałam listę kotivara. Zaczynam od pielęgnowania więzi, doceniania codziennej życzliwości i krytycznego podejścia do tego, co czytam w social mediach. O reszcie też pomyślę.
Dorota Woźnica
dyrektorka MBP w Jaśle